YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/32793
KARAR NO : 2017/28017
KARAR TARİHİ : 07.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde aşçı olarak 19.11.2007-04.01.2013 tarihleri arası çalıştığını beyanla genel tatil, yıllık izin, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def’inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.
Somut olayda davacının ıslah dilekçesinin davalıya 22.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalının 28.01.2015 tarihi itibariyle süresinde zamanaşımı def’inde bulunduğunun anlaşılmasına göre mahkemece ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı def’i değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Somut uyuşmazlıkta davaya konu hafta tatili alacağı tanık beyanlarına itibarla davacının hiç ara vermeden sürekli çalıştığı kabul edilerek hesaplanmış ise de tanıkların davalı işyerinin yılın iki ayı kapalı olduğunu ifade ettikleri ve davaya konu diğer bir alacak kalemi olan fazla mesai yönünden bu beyanlara göre yılın iki ayı için hesaplama yapılmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca hafta tatili alacağının da fazla mesai alacağı gibi davalı işyerinin kapalı olduğu temmuz ve ağustos ayları dışlanarak hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozma sebebidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.