YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/34582
KARAR NO : 2017/26070
KARAR TARİHİ : 22.11.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı …, davacının işçileri olmadığını yüklenici firma işçisi olduğunu ileri sürerek davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı şirket, zamanaşımı süresinin dolduğunu, haklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.
Davalı işyerinde çalışan davacı tanıklarının beyanı ile davacının haftanın 6 günü 08.00-17.00 arası çalışma ile haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı kabulüne göre fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmış ise de; davacı tanıklarının beyanları birbirinden farklı ve çelişkili olup aynı zamanda davacı tanıklarının da aynı nedenle davalı işverenlere karşı davaları bulunmaktadır. Nitekim, davacı tanıklarından …’ın açtığı davada fazla çalışma talebi reddedilmiş olup karar davalı temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. (Dairemizin 16.10.2015 tarih, 2014/25236 Esas – 2015/30335 Karar sayılı ilamı) Dosya içeriğinden davacının arızi olarak fazla çalışma yaptığında ücretinin zamlı olarak ödendiği de görülmektedir. Açıklanan nedenle husumetli ve çelişkili davacı tanık anlatımları ile sonuca gidilemeyeceğinden fazla çalışma ücreti talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Kabule göre de; davada kısmen kabul kararı verilmesine karşın davalılar lehine avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması da ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan …. Temizlik Gıda Sağlık Hizmetleri Dağıtım San. Tic. Ltd. Şti.’ye iadesine, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.