YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/23408
KARAR NO : 2016/24764
KARAR TARİHİ : 07.11.2016

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret ile ilave tediye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı ve davalı … avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı … nezdinde şehir içi yolcu taşıma işinde şoför olarak kesintisiz çalıştığını ve iş akdinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, ilave tediye, fark ücret, fark kıdem tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Seri dosyalardan farklı olarak temyiz edenin sıfatı dikkate alındığında; Davalı …’ın hüküm altına alınan alacaklardan sorumlu tutulup tutulamayacağı uyuşmazlık konusudur.
İşverenler arasında muvazaa olsa da, bu hususun işçiye karşı ileri sürülemeyeceği dikkate alındığında işveren gibi hareket eden alt işverenin de işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.
3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’nun 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı açık olarak düzenlenmiştir.
Mahkemece; hükmün gerekçesinde ücret fark alacağının 16.356,42 TL olduğunun belirlenmesine rağmen hüküm fıkrasında 12.900.00 TL kıdem tazminatı fark alacağının davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır. Gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna açıkça aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.