Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/1013 E. 2017/500 K. 19.01.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/1013
KARAR NO : 2017/500
KARAR TARİHİ : 19.01.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, “Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.” hükmü düzenlenmiştir. Bu nedenlerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.
27.03.2016 tarihinde taraf vekillerine gerekçeli olarak tefhim edilen hüküm, davacı vekilince 16.06.2016 harç tarihli dilekçe ile temyiz edilmiştir. Mahkemece, 21.06.2016 tarihli ek karar ile hüküm gerekçeli olarak davacı vekiline tefhim edilmesine rağmen, tefhim tarihinden itibaren kanuni süre içerisinde temyiz talebinde bulunulmadığı gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.
Hüküm gerekçeli olarak tefhim edilmiş olmakla, kanuni temyiz süresi de hükmün usulüne uygun şekilde tefhimi ile başlayacağından; davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine ilişkin 21.06.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.