Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/10484 E. 2017/9591 K. 25.04.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10484
KARAR NO : 2017/9591
KARAR TARİHİ : 25.04.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekillinin davalıya ait fabrikada 19.07.2008 tarihinde üretim işçisi olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasının 31.01.2013 tarihine kadar aralıksız olarak devam ettiğini, müvekkilinin iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ve bayram ücretlerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi; “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” düzenlemesini içermektedir.
Davanın kısmen kabul edildiği durumuna göre, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre nisbi yerine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebidir. Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Temyiz olunan mahkeme kararının hüküm kısmındaki “Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT’ye göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” cümlesinin çıkarılarak yerine; “Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 1946,64 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” yazılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2017 günü oybirliği ile karar verildi.