YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/12791
KARAR NO : 2017/9202
KARAR TARİHİ : 24.04.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işveren nezdinde 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun kapsamında 01.08.2003 tarihinden itibaren … TV … temsilciliğinde muhabir olarak çalışmaya başladığını, sürekli fazla mesai yaptığını, bayram ve tatil günlerinde çalıştığını, 15.06.2010 tarihinde alacakların ödenmesi için ihtar çekildiğini, ancak ödeme yapılmadığını, son aylık net ücretinin 2.500,00 TL olduğunu beyanla arz edilen ve re’sen nazara alınacak sebeplerle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla, 12.000,00 TL fazla mesai ücreti, 75.000,00 TL fazla mesai %5 günlük gecikme zammı alacağı, 3.000,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 10.000,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti %5 günlük gecikme zammı alacaklarının temerrüt tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, bozma ilamına uyulmakla yeni bilirkişi raporu alınarak kısmen kabul kısmen red hükmü kurulmuştur.
Temyiz:
Karar taraflar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin temyiz talebinin sadece vekalet ücretine ilişkin olduğu görülmüş, incelenmesinde; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, takdiri indirim sebebiyle reddedilen dava ve ıslah konusu alacak tutarlarının dışlanması gerektiği gözetildiğinde, vekalet ücreti hesabı yönünden dava 17.553,62 TL tutarında reddedilmiştir. Şu halde, yargılamada kendisini vekille temsil ettirmiş bulunan davalı lehine, reddedilen kısım yönünden 2.106,43 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yer alan “Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T gereği 6.898,55 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine” rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine, “Davalı yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi gereğince 2.106,43 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.