Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/16063 E. 2017/29164 K. 19.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/16063
KARAR NO : 2017/29164
KARAR TARİHİ : 19.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı, 01.01.1992 tarihinden itibaren davalı … Bakanlığına bağlı işyerinde değişen alt işverenler nezdinde çalıştığını, iş akdini 28.06.2011 tarihinde emeklilik nedeniyle haklı nedenle feshettiğini beyanla,kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Faiz başlangıç tarihi yönünden uyuşmazlık mevcuttur.
Somut olayda; Mahkemece gerekçeli kararın içerik kısmında; davacının işçinin iş akdini emeklilik sebebi ile, 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/1-4. maddesi gereğince feshetmek suretiyle kıdem tazminatına hak kazandığı ancak bu durumu işverenine belgeleyerek bildirme koşulunu yerine getirdiğini ispat edememesi nedeniyle kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin gerektiği ifade edilmiş olmasına karşın, hüküm kısmında kıdem tazminatına akdin feshi tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olmuştur.
3-Yıllık izin ücreti tutarı yönünden de uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda; davacının bakiye yıllık izin hakkı 257 gün olarak tespit edilmiş iken hesaplama hatalı şekilde 247 gün üzerinden yapılmış ve 6.557,85-TL olarak bulunmuştur. Bununla birlikte; hüküm kısmında ise, hesap edilen yıllık izin alacak tutarını aşacak şekilde hüküm kurulmuş olup, davacının hükmü temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek yeniden karar verilmesi için, hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 19/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.