YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/16579
KARAR NO : 2017/7468
KARAR TARİHİ : 03.04.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile sona erdiğini, ancak kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma ve ücret alacağının ödenmediğini ileri sürerek davalıdan söz konusu işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini kendisinin feshetmesi nedeniyle kıdem tazminatı hakkı bulunmadığını, davacıya ihtiyaç bildirmesi nedeniyle 10.000,00 TL borç para verildiğini, bu borcunu geri ödemediğini, bu borcu da mahsup edilmek suretiyle toplam 8.395,24 TL’nin kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücretine yönelik olarak davacıya ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Bozma ilamına uyulan Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dairemizin bozma ilamında fazla çalışma yönünden; Mahkemece dinlenen davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları, diğer bir ifadeyle işyerindeki çalışma düzenine ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin bulunduğu dönemlerle sınırlı olarak, davacı işçinin; usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek 1,5 saat ara dinlenmesi tenzili ile 17:00-04:00 saatleri arasında, haftanın 6 günü çalıştığının kabulü ile değerlendirme yapılması, sonucuna göre fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alınması gerektiği belirtilmiştir.
Davacı tanığı …’nun beyanında 2011 yılına kadar çalıştığını beyan ettiği açık olduğundan fazla çalışma yönünden hesaplamanın 31.12.2010 tarihine kadar yapılması gerektiği halde tanığın çalışmadığı ve kanıtlanamayan tarihten sonraki döneminde hesaba dahil edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.