YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18998
KARAR NO : 2018/27778
KARAR TARİHİ : 19.12.2018

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müteveffa …’nın davalı Üniversitenin alt işvereni olan diğer davalı şirket bünyesinde personel olarak çalışmakta iken vefat ettiğini, müteveffanın geride mirasçı olarak davacıları bıraktığını, murisin davalı işverenden kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarının bulunduğunu, söz konusu alacakların ödenmesi yönündeki taleplerinin sonuçsuz kaldığını, müvekkilinin 25/03/2014 tarihinde … Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğüne başvuruda bulunduğunu, kurumun kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretlerinin ödenmesi doğrultusunda yazılı bildirim yaptığını ancak davalılar tarafından bugüne kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı her iki davalı vekili temyiz etmişlerdir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında yıllık izin ücreti hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 53. maddesinde, işçilere verilecek yıllık ücretli izin süreleri, hizmet süresi dikkate alınarak belirlenmiştir. Buna göre, hizmet süresi bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara on dört günden, beş yıldan fazla on beş yıldan az olanlara yirmi günden az olacak şekilde yıllık ücretli izin verilemez.
Murisin 24.06.2006- 14.05.2013 tarihleri arası 6 yıl 10 ay 20 gün hizmetinin olduğu, yukarıdaki düzenleme dikkate alındığında davacının ilk 5 yıl için (5*14 gün) 70 gün, 6. Yılı için de 20 gün yıllık ücretli izne hak kazandığı, sonuçta hizmet süresi boyunca 90 gün yıllık izne hak kazandığı açık olup, 2011/8 dönemi 8 gün, 2012/5 dönemi 10 gün, 2012/9 dönemi 10 gün, 2011/7 dönemi 6 gün, 2010/7 dönemi 12 gün, 2009/7 dönemi 14 gün olmak üzere toplamda kullanılan 60 gün izin süresinin mahsubu ile bakiye 30 gün üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, 50 gün üzerinden hesaplama yapılarak alacağın hüküm altına alınması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcınn istek halinde ilgililere iadesine, 19.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.