YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/22649
KARAR NO : 2019/11403
KARAR TARİHİ : 22.05.2019

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenliğe ait işyerinde temizlik işçisi statüsünde 1993-2014 yılları arasında değişik taşeronlar nezdinde çalıştığını, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Yargı harçları, Harçlar Kanunu’nda düzenlenmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na göre; Genel olarak, yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir.
HMK 326 (1) md. Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.
492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3. sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.
Somut olayda Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu’nun 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesinde belirtilen kurumlardan olmadığı halde harçtan muaf olduğunun belirtilmesi hatalı olup, karar ve ilam harcı kamu düzeni ile ilgili olduğundan re’sen gözetilmesi gereklidir. Belirtilen bu husus bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün , 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 3. ve 6. bentlerinin çıkarılarak yerine;
“3-Alınması gereken 945,44 TL harcın davalı kurumdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,”
“6- Davacı tarafından peşin yatırılan 50,40 TL harcın davanın kabul ve ret oranı gözetilerek 31,24 TL’sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.