YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/23379
KARAR NO : 2019/15902
KARAR TARİHİ : 11.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı şirketin yüklenici sıfatıyla yapımını üstlendiği Dikili ilçesi sınırları içerisinde bulunan kooperatif inşaatlarında ve başka inşaatlarda kepçe operatörü olarak çalıştığını, davacının davalı şirkette işe başlama tarihi 24/04/2006 olmasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumuna 09/06/2006 olarak bildirildiğini, davacının yıl içerisinde yıllık izin kullanmadığını ve haftanın her günü çalıştığını, çalışmasına bu şekilde devam ederken davacının 30/11/2012 tarihinde işine son verildiğini ileri sürerek ücret alacağı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Mahkemece davacının hizmet süresi, 09.06.2006-30.11.2012 tarihleri arasında kabul edilmiş ise de, 07.10.2009- 31.01.2011 tarihleri ile 23.02.2012-30.11.2012 tarihleri arasında davacının çalışmalarının geçtiği (1217842) sigorta sicil numaralı işverenin, davalı işveren olup olmadığı tespit edilmeli, bu nedenle Sosyal Güvenlik Kurumundan iş yeri sicil numarası tespit edilen iş yerinin tescil bilgilerinin celbi ile bu iş yerinin davalı işverenden ihale ile yüklenici olarak hizmet satın alıp almadığı belirlenmeli ve sonucuna göre hizmet süresi yeniden değerlendirilmelidir.
3-Davacı dava dilekçesinde, aylık ücretlerinin düzenli ödenmediğini ileri sürerek 9.400,00 TL ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiş, Mahkemece de talep gibi karar verilmiştir. Ancak Mahkemece; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesine göre hakimin davayı aydınlatma yükümü gereği davacı asilden hangi döneme ait ücretlerinin eksik ödendiği konusunda açıklama yapılmasını istemesi gerektiği gibi, davalıca sunulan para makbuzları hakkında beyanının alınması gerekmektedir. İlgili makbuzlardaki imzanın davacıya ait olup olmadığı tespit edilmeli, imzalar davacıya ait ise ödemeler hakkında beyanı alınmalı, talep ettiği ücretin hangi ay/ aylara ait olduğu da açıklığa kavuşturulduktan sonra ücret alacağı hakkında bir değerlendirme yapılmalıdır.
4-Davacının kabul edilen haftalık fazla mesai saati hatalı olup, 8.30-18.00 saatleri arasında günde 1 saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile haftanın 6 günü çalıştığı kabul edilen davacının haftalık çalışma saati 51 saat olup, yasal çalışma süresini aşan çalışması haftalık 6 saattir. Hesaplamanın haftalık 12 saat üzerinden yapılması yerinde değildir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.