YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/30692
KARAR NO : 2017/8876
KARAR TARİHİ : 18.04.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 17.11.1997-17.05.2010 tarihleri arasında çalıştığını, davalı tarafından 24.11.2004 tarihli görevlendirme yazısı ile adliyede görevlendirildiğini, 29.11.2004-01.02.2007 tarihleri arasında Bodrum Adliyesinde geçici görevli olarak bulunduğunu, bu süre içerisinde harcırah ödemesi yapılmadığını ileri sürerek, davalı … ve Belediye İş Sendikası arasında bağıtlanan sözleşmenin 48.maddesi ile 6245 sayılı Kanun’un 14. maddesince harcırah alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının, Belediyede çalışırken Bodrum Adliyesinde geçici görev ile görevlendirildiğini, Bodrum Adliyesinin konum itibariyle Yalıkavak beldesi ile Bodrum merkez yol güzergahı üzerinde olduğunu, konumu bakımından Belediye hizmetlerinin götürüldüğü veya Belediyeye ait nakil araçları ile ücretsiz, paso ile işyerine ulaşabileceği bir mesafede olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucunda, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 28.01.2015 tarih, 2015/1307 esas, 2015/1304 karar sayılı ilamı ile; işyerinde ihtilaf konusu dönemde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 68. maddesinde, işçilerin belediye otobüslerinden yararlanacaklarının belirtilmesi karşısında, 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 31. maddesi yönünden, davacının geçici görevlendirildiği yer ile ikametgahı arasında davalı kurumun nakil araçlarının görevlendirilme tarihleri arasında çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise davacının bu araçlardan yararlandırılıp yararlandırmadığı araştırılarak, geçici görevlendirme yapılan tarihte günlük harcırah miktarının ne kadar olduğu da belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;
Anayasanın 141’nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297’nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Mahkeme kararının hukuka uygun olup olmadığı ancak kararın gerekçesi ile denetlenebilir. Hakim, tarafların sunduğu maddi vakaların hukuki niteliğini, bir başka deyişle hukuki sebepleri kendiliğinden araştırıp bulmak ve hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklamak zorundadır.
Kararın gerekçesi mahkeme tarafından dosyaya özgü biçimde oluşturulmalıdır. Bilirkişi raporuna atıfta bulunularak gerekçe oluşturulamaz.
Somut olayda, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda ilgili mevzuatlardaki hükümler belirtilmiş, hesap yapılmış ancak davacının harcırah alacağına hak kazanıp kazanmadığının takdiri mahkemeye bırakılmıştır. Mahkeme gerekçesinde ise, davacının harcırah alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışılmadan, Belediyeden gelen yazı cevabı değerlendirilmeden bilirkişi raporuna atıfta bulunularak davacı lehine hüküm kurulmuştur. Buna göre, davacının harcırah alacağının olup olmadığı konusunda gerekli ve ayrıntılı araştırma yapılarak şüpheye yer vermeyecek şekilde hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.