YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/31067
KARAR NO : 2017/7715
KARAR TARİHİ : 06.04.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 11.12.2004 yılından 2013 yılı Mayıs ayı sonuna kadar çalıştığını, ücretinin bordroda asgari ücret olarak gösterildiğini, maaşların düzenli yatırılmadığını, müvekkilini davalı işverenin 2013 yılı Ocak ayında aylık 1.500,00 Dolarla çalışması için İran’a gönderdiğini, ancak iki aylık maaşının ödenmediğini, 11.12.2004-2013 yılı Mayıs ayı arasındaki çalışmaları boyunca her ay maaşının 100 TL eksik ödendiğini, işyerinde çalışma şeklinin sabah 08:00 akşam 18:00 olduğunu, haftada en az beş gün çalışmasının saat 19:30-20:00’lere kadar sürdüğünü, müvekkilinin resmi tatil ve milli bayramlarda çalıştığını, dini bayramlarda çalışmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını ve müvekkiline bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Bozma sonrası Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davacı tanık beyanlarına göre haftanın iki günü 08:00-18:00 saatleri arasında, haftanın dört günü 08:00-21:00 saatleri arasında çalıştığı, buna göre haftalık yirmibeş saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Bilirkişi tarafından 08:00-21:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi bulunduğu belirtilmesine rağmen bu ara dinlenme düşülmeden hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının onüç saat çalıştığı günler bakımından 1,5 saat ara dinlenmesi düşülerek fazla mesai süresinin tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.