YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/38569
KARAR NO : 2017/18042
KARAR TARİHİ : 14.09.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde haftanın 6 günü 22:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını, 22:00’de şirkete ait depoya giderek şehir dışına gönderilecek ilaçların belirlenmesi, istiflenmesinin ardından gece saat 02:00’de yola çıktığını, il ve ilçelere ilaçları teslim ettikten sonra 16:00’da …’ya geri döndüğünü çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai alacağını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının davalı şirket nezdinde 24.07.1995 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladığını, işyerinde fazla mesai uygulandığında ücretinin işçilerin banka hesabına yatırıldığını, kaldı ki davacının 45 saati geçen çalışması bulunmadığını, davacının 03.01.2008 tarihinden önceki alacağının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, mevcut belgeler ve tanık beyanlarına göre davacının bilirkişinin hesaplamalarına esas aldığı sürelerle fazla mesaisinin bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14.04.2016 tarihli kararı ile davalı lehine fazla mesai alacağı yönünden bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).
Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (4.2.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).
Somut olayda; Dairemizin 14/04/2016 tarihli ilamı ile davacının çalışma saatlerinin 05.30-16.00 arası olarak kabul edilmesinin gerektiği belirtilmiş, davacının haftalık çalıştığı gün sayısı veya dinlenme saatleri bozma konusu yapılmamıştır. Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bozma öncesi hesaplamadan farklı olarak davacının haftanın 5 günü yerine 6 günü çalıştığı ve günlük 1 saat ara dinlenme yaptığı kabul edilmiştir. Kazanılmış hak ilkesine aykırı olarak bozma konusu yapılmayan hususların lehine bozma kararı verilen davalı aleyhine belirlenmesi hatalıdır. Mahkemece haftalık çalışılan gün sayısı ve günlük ara dinlenme süresi bozma öncesinde olduğu gibi kabul edilmeli buna göre hesaplama yapılmalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.