Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/39716 E. 2017/21272 K. 10.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/39716
KARAR NO : 2017/21272
KARAR TARİHİ : 10.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, 07.02.2008 tarihinde …’de bulunan Limak Hidroelektirik Santrali İnşaatında çalışmaya başladığını, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğunu, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, davacının yıllık izin, hafta tatili, bayram tatili ve genel tatil hakkını kullanamadığını, davacıya fazla mesai ve yıllık izin ücreti ile teşvik primlerinin ödenmediğini, kıdem ve ihbar tazminatının eksik ödendiğini ileri sürerek bir kısım alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Karara karşı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hükme esas alınan 12.04.2017 bilirkişi raporunda, davacının resmi tatil ücret alacağı net 65,41 TL olarak belirlenmiştir. Mahkemece verilen kararın gerekçesinde de, 12.04.2017 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek, rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği açıkça ifade edilmesine rağmen, hükümde bayram ve genel tatil alacağı olarak 11.85 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği görülmektedir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:Açıklanan nedenlerle,
Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 1. ve 4. bendinde yer alan “11,85 TL” rakam ve harfleri çıkartılarak, yerine “65,41 TL” rakam ve harflerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.