Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/40261 E. 2017/21899 K. 16.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/40261
KARAR NO : 2017/21899
KARAR TARİHİ : 16.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan … Çimento San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı … Çimento San. ve Tic. A.Ş. temyizi yönünden;
Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Davacı eldeki alacak davasında, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti ve ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, 11/06/2014 tarihli kararla, davacının ücret, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağına ilişkin talepleri reddedilirken bakiye kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.
Mahkemenin 11/06/2014 tarihli kararı, davacı vekili ve davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 23/02/2015 tarihli ilamıyla davacının temyizi yönünden ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin olarak bozulmuş, diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmamış, karar tarihi itibariyle hüküm kesin nitelik taşıdığından davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Mahkemece, bozma sonrasında davacının talep gibi 20,00 TL ihbar tazminatı alacağının bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş; diğer taleplerinden kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ücret alacağına ilişkin talepleri hakkında bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiş, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin talepleri hakkında da davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.
Bozmadan sonra tesis edilen mahkeme kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gerekli olup davalı yönünden davacı taleplerinin kabul edilen kısmının miktarı da önem arz etmektedir. Şu halde, dosya içeriğine göre, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’ nin 23/02/2015 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan ihbar tazminatı bakımından hüküm altına alınan miktarın 20,00 TL olması ve bilirkişi raporunda 1.987,87 TL olarak hesaplanması da dikkate alındığında karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 2.270,00 TL kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır,
Yukarıda yazılı sebepten, davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 427. ve 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
2-Davacı temyizi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.