YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/41764
KARAR NO : 2017/22222
KARAR TARİHİ : 19.10.2017
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin 03.04.2001 tarihinden 10.01.2012 tarihine kadar davalı … Müdürlüğüne bağlı … … Atölyesinde belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalıştığını, ihale alan firmalar değişmesine rağmen bu işyerinde sürekli ve devamlı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 10.01.2012 tarihinde bildirim yapılmaksızın feshedildiğini, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğunu, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını,belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı … vekili, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının yüklenici firmalarda 03.04.2001-10.01.2012 tarihleri arasında çalıştığını, asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, belirli süreli olarak istihdam edildiğini, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının bulunmadığını, 08:00-16:00 16:00-23:00 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izinlerini kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … Grup Ltd. Şti. vekili, davacının 01.01.2011-31.12.2011 tarihleri arasında şirketlerinde çalıştığını, müvekkili şirketin son alt işveren olmadığını, çalıştığı dönem için kıdem tazminatının ödendiğini, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, müvekkilinin kendi döneminden sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Bozmaya uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yıllık izin süresi noktasındadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kıdemine göre 170 gün yıllık izin hakkı bulunduğu,kullandığı anlaşılan 40 günlük sürenin mahsubu ile yıllık izin alacağı hesaplanmıştır. Davacının bir kısım çalışmalarının mülga 1475 sayılı İş Kanunu döneminde geçtiği anlaşılmaktadır. Buna göre mülga 1475 sayılı İş Kanunu kapsamında geçen hizmet süresi dikkate alındığında yıllık izin süresinin dört gün fazla hesaplandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının mülga 1475 Sayılı İş Kanunu kapsamında geçen hizmet süresi bakımından bu kanundaki yıllık izin sürelerine ilişkin düzenleme dikkate alınarak yıllık izin süresinin belirlenmesi gerekli iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.