Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/42681 E. 2017/26502 K. 23.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/42681
KARAR NO : 2017/26502
KARAR TARİHİ : 23.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Bakanlık, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket, alt işveren olmadıklarını ve davacının işvereninin diğer davalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Somut olayda; davacının davalı Bakanlık işyerinde değişen alt işverenler nezdinde 01.06.1994-23.12.2013 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kıdemine göre hak kazandığı üç yüz elli altı gün üzerinden izin alacağı hesaplanmıştır. Davacının değişen alt işverenler nezdinde çalıştığı sabit olup dosya içerisinde alt işverenler nezdindeki çalışmalarına dair işyeri kayıtları bulunmamaktadır. Belirtilen sebeple, davacının asıl işveren işyerindeki çalışması boyunca nezdinde çalıştığı alt işveren şirketlerden işyeri şahsi sicil dosyası ve varsa izin kullanımına dair belgeler celp edilerek, davacının kullandığı izin bulunup bulunmadığı tespit edilmeli ve oluşacak sonuca göre izin alacağı yeniden değerlendirilmelidir. Alt işverenlerden kayıt ve belge istenmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.