Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/43371 E. 2017/24457 K. 09.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/43371
KARAR NO : 2017/24457
KARAR TARİHİ : 09.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2010 tarihinden 30.04.2012 tarihine kadar davalı işverenin …’da bulunan hazır beton tesislerinde bazı zamanlar günde 16 saate varan sürelerle çalıştığını, müvekkilinin işyerinde hangi saatlerde çalıştığının sevk irsaliyelerinden de açıkça anlaşılacağını, zira sevk irsaliyelerinde kendisinin de imzasının bulunduğunu, sevk irsaliyelerinde sabahın erken saatlerinden gece saat 24.00-00.30′ a kadar işin devam ettiğinin belli olduğunu, ayrıca davacının milli bayramlarda ve genel tatil günlerinde, cumartesi ve pazar günleri de dâhil olmak üzere çalıştırıldığını iddia ederek fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram-genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:Davacının, 01.04.2010 tarihinde müvekkili şirkette işe başladığını, 27.04.2012 tarihli fesih bildiriminde yazılı haklı nedenlerle iş akdinin 30.04.2012 tarihi itibariyle feshedildiğini, davacıya hak ettiği işçilik haklarının ödendiğini, davacının müvekkili şirketi ibra ettiğini, iş sözleşmesinin hükümlerine göre, davacının fiks ücretle çalışmayı kabul ettiğini, sözleşme ile kararlaştırılan ücrete fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatillerindeki çalışma ücretlerinin de dahil olduğunu, davacının dava dilekçesinde yazılı süre ve saatlerde fazla mesai yapmadığını, hafta tatili, bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını beyanla davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verililmiş, kararın taraflarca temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 02.02.2016 tarihli kararı ile mahkeme kararı bozulmuştur. Bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
6100 Sayılı HMK.’nın 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı açık olarak düzenlenmiştir.
Mahkemece; hükmün gerekçesinde “haftalık 17 saat fazla mesai yaptığı kanaatine varılmıştr ….” denilmesine rağmen haftalık 21 saate göre yapılan hesaplamaya göre belirlenen miktarın hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna açıkça aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.