YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/44506
KARAR NO : 2017/28118
KARAR TARİHİ : 07.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.
Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, 17/02/2015 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.
Mahkemenin 17/02/2015 tarihli kararı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin (kapatılan) 16.12.2015 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağı yönünden bozulmuştur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 22.02.2012 tarih, 2012/13-747 Esas, 2012/84 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği gibi, Yargıtay’ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir bu nedenle bozmadan sonraki kararların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesine uygun olması, Mahkemece, tüm alacak kalemlerini içerir hüküm kurulması gerekli ise de Bozma kararına uymuş olan mahkeme bozma kararının kapsamı dışında kalan kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (4.2.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK). Bu doğrultuda fazla çalışma alacağı dışındaki diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.
Mahkemece, bozma sonrasında davacının 402,82 TL brüt fazla çalışma alacağının bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-Davalı temyizi yönünden; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2015/7-2570 esas 2017/443 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere bozmadan sonra tesis edilen mahkeme kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. … halde, dosya içeriğine göre, 16.12.2015 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma alacağı bakımından hüküm altına alınan toplam miktarın karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 2.270,00 TL kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 427, 432 maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Davacı temyizi yönünden; Mahkemenin 17/02/2015 tarihli ilk kararı ile fazla çalışma alacağına ilişkin hüküm altına alınmış 1.341,12 TL brüt fazla çalışma ücretinin davacı tarafından temyiz edilmemesi ve davalı lehine bozulması karşısında söz konusu miktarın üzerinde bir fazla çalışma alacağına hükmedilmesi kazanılmış hak ilkesi gözetildiğinde mümkün değildir. Bozma ilamı ile davacı hakkında kesinleşen azami miktar ve bozma sonrası hüküm altına alınan miktar dikkate alındığında reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen fazla çalışma alacağı brüt 938, 30 TL olup karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 2.270,00 TL kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 427, 432 maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda yazılı sebepten, davacı ve davalı vekillerinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 427, 432 maddeleri uyarınca AYRI AYRI REDDİNE, peşin temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.