YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6573
KARAR NO : 2017/6227
KARAR TARİHİ : 27.03.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, ancak yardım talebi üzerine işverence yardım yapılmasına karar verildiğini davacının ise bir daha işyerine gelmediğini fazla çalışma yapıldığında bordroya yansıtılarak ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporları ve dosya içeriğine göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
…-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
…-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını, iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda davacı taraf dava dilekçesinde davacının haftanın … günü saat …:00’lere kadar günlük … saat çalıştığını iddia etmiş, davacı tanıkları haftanın … günü saat 08;30’dan normalde …:… çıkış saati olmasına rağmen saat …:30’a kadar çalıştıklarını, cumartesi günü ise saat …:00’e kadar çalışma gerekmesine karşın saat …:00’ye kadar çalışıldığını beyan etmiş, davalı tanıkları ise saat 08:30’da işe başladıklarını normal çıkış saati …:… olmasına rağmen ayda …-… saat fazla çalışıldığını, cumartesi günleri de normal çalışmanın saat …:00’e kadar olmasına rağmen mesai yapıldığını ifade etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın … günü 08:30-…:30 saatleri arası ve cumartesi 08:30-…:00 saatleri arası çalıştığı kabul edilerek haftada 25 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. Bu hesaplama davacı talebini de aşmıştır.
Davacı tanıkları yeniden davet edilerek haftanın kaç günü saat …:…’ten saat …:00’ye kadar çalışıldığı sorulmalı ve sonucuna göre ve imzalı ücret bordrolarında fazla mesai tahakkuku bulunan aylar dışlanarak yeniden hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yanlış olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.