YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6888
KARAR NO : 2017/7926
KARAR TARİHİ : 06.04.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışmakta iken çalışma alacaklarının tam olarak ödenmediğini, ihtarname ile iş akdinin feshettiğini işverene bildirdiğini beyanla kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdini serbest iradesi ile sonlandırıdığını, davacının fazla çalışma yapmadığını, pazar günü çalışılmadığını, ancak çalışılması halinde mutlaka bir gün izin verildiğini, genel tatil çalışması da olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98/A. maddesinde, “Ticari amaçla yük taşımacılığı yapan ve azami ağırlığı 3,5 tonu geçen araçların şoförleri ile ticari amaçla yolcu taşımacılığı yapan ve taşıma kapasitesi şoförü dahil 9 kişiyi geçen araçların şoförlerinin 24 saatlik herhangi bir süre içinde toplam olarak 9 saatten ve devamlı olarak 4,5 saatten fazla araç sürmelerinin yasak olduğu,” belirlenmiştir.
Somut olayda, davacının, şoför olarak çalıştığı sabittir. Davalı vekilince, takograf kayıtları sunulmamıştır. Anılan çalışmaların varlığı bakımından dosyada başkaca değerlendirmeye elverişli yazılı işyeri kaydı da bulunmamaktadır. Mahkemece, dinlenen tanık anlatımlarından, davacının işyerinde haftanın üç günü 08:00-18:00, bir günü 08:00-19:00, bir günü 08:00-20:00, bir günü 08:00-21:00 saatleri arasında çalıştığı kabulü ile ara dinlenme sürelerinin düşülmesi neticesinde haftada 14 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.
Tüm dosya kapsamı, yapılan işin niteliği, tanıkların davacı çalışırken yanında olmaması ve KTK Yönetmeliği düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde, şoför olan davacının Karayolları Trafik Yönetmeliği düzenlemesi gereği günlük en fazla dokuz saat fiilen araç kullanabileceği ve buna göre haftalık fazla çalışma süresinin 9 saat kabul edilmesi gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
3-Ayrıca, ulusal bayram genel tatil ücreti talebi hakkında, Mahkemece yapılan değerlendirme neticesinde, davacının dini bayramların 1. günü dışındaki genel tatil günlerinde çalıştığı kabulü ile yapılan hesaplama hükme esas alınmışsa da kabul içeriği dosyaya uygun değildir. Dosya kapsamındaki araştırma ve tanık beyanları içeriğine göre; dini bayramlarda çalışılmadığı, diğer genel tatil günlerinde ise çalışma olduğunun kabulü dosyaya daha uygun olacağından hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.