YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7085
KARAR NO : 2017/3833
KARAR TARİHİ : 27.02.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı ücret ve bir takım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasında işçinin hizmet süresi uyuşmazlık konusudur. Davacının SGK kayıtlarına göre davalı işyerinde çalışması 26.5.2012-17.7.2012 tarihleri arasındadır. Davacı ise 09.04.2012-31.07.2012 tarihleri arasında çalıştığını öne sürmüştür. Mahkemece tanık beyanları doğrultusunda davacının iddiası doğru kabul edilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı tanıkları husumetli olup yan deliller ile desteklenmedikçe tek başına hükme esas alınması mümkün değildir. Davalı tanıklarının beyanından davacının Nisan ayında işe başladığının anlaşılması nedeniyle mahkemece işe girişin 09.04.2012 olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, davacının çalışmasının 31.07.2012 tarihinde son bulduğu ispatlanamamıştır. Açıklanan nedenle davacının hizmet süresinin 09.04.2012-17.07.2012 olarak kabul edilmesi dosya kapsamına uygun düşeceğinden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Fazla çalışma ücretinin hesaplanma şekli bir başka ihtilaflı husustur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda taraf tanıklarının beyanına göre, haftanın 5 günü 08.00-17.00 arası, 1 günü ise 08.00–01.00 arası çalıştığı kabulüne göre hesaplama yapılarak haftada 15 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilmiştir. Ancak haftanın 5 günü 08.00-17.00 arası 9 saat, 1 saat ara dinlenme ile günde 8 saat olmak üzere toplam 40 saat ve haftanın 1 günü 08.00-01.00 arası 17 saat, 2 saat ara dinlenme ile 15 saat olmak üzere haftada 55 saat çalışıldığı ve haftalık fazla çalışma saatinin 10 saat olduğu görülmektedir. Mahkemece haftada 10 saat yerine 15 saat fazla çalışma yapıldığı kabulüne göre hüküm kurulması hatalıdır. Ayrıca, Mahkemece tanık beyanlarına göre hesaplama yapılmış olması nedeniyle fazla çalışma ücreti alacağından yapılan %10 takdiri indirim de düşüktür.Yargıtay içtihatlarına uygun makul oranda bir indirim yapılmalıdır.
Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.