YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8160
KARAR NO : 2017/16696
KARAR TARİHİ : 12.07.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, 02.03.2010 – 30.09.2013 tarihleri arasında 09.00 – 18.15 saatleri arası haftada 5 gün 40 saat 25 dakika çalıştığı işyerinde, 01.01.2013 tarihinden itibaren 09.00 – 19.00 saatleri arasında çalıştırılmaya zorlandığını, 01.01.2013 tarihinden sonraya ait %25 zamlı fazla sürelerle çalışma ücretinin ödenmediğini, … İş Kurumuna yaptığı şikayet sonucu, haftada 2 saat 30 dakika fazla sürelerle mesai ücretinin İş Kanunu m.41 gereği ödenmesi gerekeceğinin belirlendiğini, 45 saate kadar olan fazla sürelerle mesai ücreti dışında haftalık 45 saat üzeri çalışmaları içinde mesai alacağının bulunduğu, bu çalışmalarının bir kısmının ücreti ödenmediğini, bu sebeplerle iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu md. 24/ll-e hükmünce haklı nedenlerle sona erdirdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla süreli çalışma ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, normal çalışma süresi 01.01.2013 tarihinden önce 41 saat 15 dakika olan davacı çalışma süresinin iş sözleşmesine uygun olarak 43 saat 45 dakika olarak belirlendiğini, bu düzenlemenin kanuna uygun, ‘”yönetim hakkı” ve “işçinin rızası” dahilinde gerçekleştirildiği gibi İş Kanunu madde 22’ye aykırılık teşkil etmediğini, itiraz eden işçi bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 01.01.2013 tarihinden itibaren haftalık 2 saat 30 dakikalık fazla süreli çalışmasının olduğu kabul edilerek hesaplama yapılacağı belirtilmiş ise de, hesaplama tablosu incelendiğinde davacının tüm çalışma dönemine olan 02.03.2010 – 30.09.2013 tarihleri arası dönem için hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. 01.01.2013- 30.09.2013 tarihleri arası dönem için haftalık 2 saat 30 dakikanın fazla süreli çalışma olduğu kabul edilerek, yüzde yirmibeş zamlı ücret üzerinden fazla süreli çalışma ücreti hesaplanması gerekirken hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.