YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8408
KARAR NO : 2017/15770
KARAR TARİHİ : 03.07.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin son olarak davalılardan … nezdinde son alt işveren diğer davalı … A.Ş.’nin işçisi olarak 26.03.2007-31.03.2011 tarihleri arasında yeşilalan-park bahçe işçisi olarak sürekli ve fiilen çalıştığını, alt işverenler değişmesine rağmen müvekkilinin işinin ve davalı kuruma münhasır çalışmasının hiç değişmediğini, … Büyükşehir Belediye Başkanlığındaki çalışmasının 31.03.2011 tarihinde emekli olması nedeni ile sona ermesine rağmen hak ettiği kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödenmediğini, asıl işveren kurum ile alt işverenler arasında hizmet alım sözleşmeleri yapıldığını, müvekkilinin ise çalışmasını münhasıran davalı kuruma hasrettiğini, … Sendikası ile … … arasında imzalanan 01.12.2010-30.11.2012 tarihleri arasında yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesinin 26. maddesinde “… kıdem tazminatı almaya hak kazanan işçinin hesabı 52 gün üzerinden yapılır, hesaplamaya en son almakta olduğu ücretine bu sözleşme ile kazanılan ayni ve nakdi yardımların toplanması ile bulunacak ücrettir…” hükmünü haiz olduğunu, hesaplamalarda toplu iş sözleşmesi hükümleri ile Toplu İş Sözleşmesinin 37 ve 56. maddelerinin dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek 50 yaşından büyük olan müvekkilinin yıllık izin hesaplamalarının da toplu iş sözleşmesi ve 4857 sayılı İş Kanunu gereğince yapılmasını talep ettiklerini belirterek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalıların Cevabının Özeti:
Davalı … Belediyesi vekili, davacının Kamu İhale Kanununa göre ihaleleri yapılan hizmet alımı işlerinin işvereni olan … Temizlik Tic. Ltd. Şti., … Güv. Sis. Tic. Ltd. Şti. ve son olarak 01.01.2011 tarihi itibariyle … İns. Kay. Tic. A.Ş.’nin işçisi olarak çalıştığını, davacının … İns. Kay. Tic. A.Ş.’nin işçisi olarak çalışırken 31.03.2011 tarihi itibariyle emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, davacıya kıdem tazminatı ile ayrılış tarihinde hak ettiği ücretlerinin tamamının ödendiğini, belediyelerinin park ve yeşil alanların temizlik işlerini 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümleri doğrultusunda yukarıda belirtilen şirketlere verdiğini, davacının bu şirketlerin işçisi olarak çalışmış olduğundan davasını kendilerine değil söz konusu şirketlere yöneltmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkili idarenin davacının asıl işvereni olduğu kabul edilse dahi yasa gereği asıl işverene yükletilen sorumluluğun alt işverenin sorumluluğunu aşamayacağından davacının davasını işçisi olarak çalıştığı şirketlere de yöneltmesi gerektiğini ileri sürerek davanın davacının çalışmış olduğu şirkete ihbarına, davanın husumet ve esas yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili davalı şirketin 01.01.2011 tarihinden itibaren … Büyükşehir Belediyesine taşeron olarak hizmet vermeye başladığını, dolayısıyla davacının müvekkili şirkette çalıştığı dönemin 01.01.2011-31.03.2011 tarihleri arasında olduğunu, müvekkili şirkette çalıştığı 3 ay dolayısıyla davacının kıdem tazminatını hak etmediğini, yine bu döneme ilişkin olarak izinlerini de kullandığının bizzat davacının dava dilekçesindeki beyanı ile sabit olduğunu, müvekkili şirketin davacının çalıştığı döneme ilişkin olarak davacıya dava konusu alacaklar yönünden herhangi bir borcunun olmadığını, davacının 01.01.2011 tarihinden önceki dönemdeki başka taşeronlara ilişkin çalışmalarını müvekkili şirketten talep etmesinin mümkün olmadığını, davacının müvekkili şirketten önce çalıştığını iddia ettiği şirketlerle müvekkili şirketin arasında hiçbir zaman alt/üst işveren ilişkisi olmadığını ileri sürerek davanın reddini, tespit edilecek diğer alt işverenlere davanın ihbarını talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemenin yapılan yargılama sonucunda 17.12.2014 tarihli kararı ile dava konusu talepler ile ilgili olarak “1-8376,47 TL brüt kıdem tazminatının dava tarihinden tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, 2- 1593,00 TL net yıllık izin ücreti 1500,00 TL sinin dava tarihinden bakiyesinin 15.12.2014 ıslah tarihinden olmak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurduğu, davalı … vekilinin aynı zamanda temyiz dilekçesinde de belirttiği hususlara ilişkin olarak 11.02.2015 tarihli tavzih dilekçesi verdiği, söz konusu dilekçesindeki tavzih talebi üzerine dosya henüz Dairemize gönderilmeden mahkemece verilen 11.02.2015 tarihli tavzih kararı ile talep yerinde görülmek suretiyle mahkeme kararının tavzihine karar verilerek kararın 1. maddesindeki hükme ilişkin olarak sehven yazıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle “1-8346,47 TL brüt kıdem tazminatının dava tarihinden tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine”, “2-1593,00TL brüt yıllık izin ücreti 1500,00 TL sinin dava tarihinden bakiyesinin 15.12.2014 ıslah tarihinden olmak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine” olarak düzeltilmesine karar verildiği görülmektedir.
Temyiz olunan kararın tashih edilmiş haliyle kıdem tazminatına ilişkin bendinde “davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine” ibarelerine yer verilmesi rağmen yıllık izin ücretine ilişkin bendinde “davalıdan alınıp davacıya verilmesine” ibarelerine yer verilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın tashih edilmiş haliyle “1.593,00 TL brüt yıllık izin ücreti 1.500,00 TL sinin dava tarihinden bakiyesinin 15.12.2014 ıslah tarihinden olmak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine” şeklindeki bendinin tamamen kaldırılarak yerine “1.593,00 TL brüt yıllık izin ücretinin 1.500,00 TL sinin dava tarihinden, bakiyesinin 15.12.2014 ıslah tarihinden olmak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine” şeklindeki bendin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.