YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8415
KARAR NO : 2017/15768
KARAR TARİHİ : 03.07.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacı müvekkilinin 12.03.2008-31.07.2010 tarihleri arasında … Sağlık Müdürlüğünde alt işveren işçisi olarak asgari ücretle çalıştığını, davalı işverenin haksız ve gerekçesiz olarak iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Davalı Bakanlık vekili, davanın öncelikle yüklenici firmaya yöneltilmesi gerektiğini, müvekkili idare ile davacı işçi arasında herhangi bir iş akdi olmadığını, gerekçesiz feshin de söz konusu olmadığını, davacının belirli süreli sözleşmelerle çalıştığını ve iş akdinin feshedilmediğini, 31.07.2010 tarihinde Veri Giriş Elemanı Hizmet Alım ihalesi bittiğinden ve yeniden ihale yapılmadığından sürenin sona ermesiyle kendiliğinden son bulduğunu, davacının çalıştığı yüklenici firma ile yapılan sözleşmelerin 37. maddesinde yer alan diğer hususlar kısmında kanundan doğacak hukuki sorumlulukların tamamen yüklenici firmaya aittir denildiğini ileri sürerek davanın yüklenici firmaya ihbarını, davanın usulden aksi takdirde esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı … Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına ve hükmün 2 numaralı bendinde bu husus belirtilmesine rağmen, davacı tarafa ödenmesi gereken harç gideri bakımından davalı Bakanlığın sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının;
“2” numaralı bendinin tamamen kaldırılarak yerine; “Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça dava ve ıslah ile yatırılan toplam 79,70 TL harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,
“3” numaralı bendinin tamamen kaldırılarak yerine; “Davacı tarafça harç hariç olmak üzere yapılan toplam 367,00 TL yargılama giderinin haklılık oranına göre belirlenen 355,99 TL’nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.