YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8714
KARAR NO : 2017/21955
KARAR TARİHİ : 17.10.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 03.01.2008 tarihinden itibaren … Büyükşehir Belediyesi … işyerinde çalıştığını,12.09.2012 tarihinde emekli olmak sureti ile işten ayrıldığını, 07.06.1999-03.01.2008 tarihleri arasında önceki çalıştığı işyeri olan Sasalı Belediye Başkanlığı( daha sonra Çiğli Belediye Başkanlığı ile birleşen) nezdindeki çalışmalarında kullandırılmayan yıllık izin ücretinin T.İ.S hükümlerine göre 181 gün olarak belirlenmesine rağmen ödenmediğini beyanla yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı zamanaşımı definde bulunarak, davalı idareye husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, davalı idarede davacının … Belediye Başkanlığında çalıştığı döneme ilişkin belge ve bilgi bulunmadığını, 4857 sayılı Kanun’un 53. maddesinde niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik ve kampanya işlerinde çalışanlara yıllık izin ücreti hükümlerinin uygulanmayacağını, davacının … Belediye Başkanlığı bünyesinde geçici işçi olarak çalıştığını, İş Kanununun yıllık izin ücretli izinlerine ilişkin hükümlerinin uygulanmasının mümkün olamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 1997-2007 yılları arasında çalışması sabittir. Bu durumda öncelikle, talep edilen yıllar için davacının yılda 330 gün ve üzeri çalıştığı yılların belirlenmesi gerekmektedir. Hizmet döküm cetveline göre tüm yılları için yıllık üçyüzotuz gün ve üzeri çalışılmadığı, yalnız beş yıl için çalışmalarının onbir ay ve üzerinde olduğu görülmüştür. Bu durumda ise yapılacak iş, davacının onbir ay ve üzerindeki çalışmalarına ilişkin yıllık izne hak kazanacağı gözetilerek hesaplamanın bu yıllar için yapılması gerekmektedir. Mahkemece yazılı şekilde toplam hizmet süresine göre yıllık izin süresinin belirlenmesine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.
Somut olayda; Mahkemece, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı ancak 2000 yılı itibariyle çalışma süresi de gözetilerek mevsimlik iş ilişkisinin dışına çıkıldığı, 2000-2012 yılları arasındaki toplam çalışma süresinin 4105 prim gün olduğu belirlenmiş ve bu süreye göre de hak edilen yıllık izin ücretleri kabul edilmiştir. Ancak davacının dava dilekçesinde söz konusu yıllık izin ücreti taleplerinin 07.06.1999-03.01.2008 tarihleri arasındaki … Belediye Başkanlığı( daha sonra … Belediye Başkanlığı ile birleşen) nezdindeki çalışmaları döneminde kullanılmayan izin alacağıdır. Buna göre mahkemece; dava konusu dönemler için hesaplama yapılması gerekirken talep aşılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.