YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8918
KARAR NO : 2017/23749
KARAR TARİHİ : 01.11.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde garson olarak çalıştığını, çalışma saatlerinin çok uzun olup 14-15 saatten aşağı olmadığını iddia ederek, ödenmeyen fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iddia ettiği sürelerde fazla mesaisi bulunmadığını, tüm çalışmaların bordrolarında açıkça belirtildiğini, davacının hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmeden bordroları imzalayarak ücretlerini eksiksiz aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla çalışmaya esas çalışma saatleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışma yapıldığının ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının pazartesi ve salı günleri 13.30-01.30 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 12 saat çalışarak günde 3 saat fazla mesai yaptığı; çarşamba, perşembe, cuma ve cumartesi günleri ise 13.30-04.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 14,5 saat çalışarak günde 5,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve hesaplamalar haftalık olarak değil, gün gün belirtilerek 3 aylık ve 6 aylık periyotlar halinde hesaplanmıştır. Kabule göre fazla çalışmanın haftalık olarak hesaplanmaması hatalı olmuştur. Aynı gün temyiz incelemesinden onama geçen emsal nitelikteki Dairemizin 2017/8805 esas sayılı dosyasında tanık anlatımlarına göre davacının pazartesi-salı günleri 13:30-01:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi kullanarak (01:00 – 13:30 = 11,5 saat – 1,5 saat = 10 saat x 2 gün) = 20 saat, çarşamba-perşembe günleri 13:30-03:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi kullanarak (03:00 – 13:30 = 13,5 saat – 2 saat = 11,5 saat x 2 gün) = 23 saat, cuma-cumartesi günleri 13:30-04:00 saatleri arasında1,5 saat ara dinlenmesi kullanarak (04:00 – 13:30 = 14,5 saat – 2 saat = 12,5 saat x 2 gün) = 25 saat, toplamda ise 68 saat (20 + 23 + 25 saat) olmak üzere yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saatin (68 saat–45 saat =) 23 saat üzerinde fazla çalışma yaptığı değerlendirilmiştir. Hal böyle olunca aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yaptığı tespit edilen işçilerin farklı olarak daha fazla mesai yaptığının kabulü hakkaniyete aykırı olacaktır. Bu nedenle uygulama birliği açısından Mahkemece yapılması gereken davacının fazla mesai alacağının emsal dosyadaki hesaplamalara göre yapılmasıdır. Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.