YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9086
KARAR NO : 2017/24052
KARAR TARİHİ : 02.11.2017
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ:ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 19.09.2013 tarih 2011/26641 esas 2013/23181 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen İzmir 9. İş Mahkemesinin 2010/769 esas 2011/239 esas sayılı dosyası kapsamındaki bilirkişi raporunda hesaplanan kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının dava dilekçesinde belirtilen bakiye kısımlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacı feshinin haklı nedene dayanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 19/06/2000 – 13/11/2008 ve 13/11/2008 – 31/12/2008 tarihleri arasındaki iki dönem için fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacaklarının hesaplandığı görülmektedir. Davanın 13/11/2013 tarihinde açıldığı göz önüne alındığında, davalının dava tarihi itibariyle yaptığı zamanaşımı def’i dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.