Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2018/15934 E. 2018/26024 K. 03.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/15934
KARAR NO : 2018/26024
KARAR TARİHİ : 03.12.2018

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, ülkenin içinde bulunduğu durum nedeni ile ücret ödemelerinde aksamalar yaşandığını, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin, 05.06.2017 tarih, 2017/11562 esas – 2017/13330 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın yeniden davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi kararı Dairemizin 26/04/2018 tarihli kararı ile yeniden bozulmuş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).
Dosya içeriğine göre Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında fazla çalışma ücretinin tanıkların davacı ile birlikte çalıştığı süreler gözetilerek hesaplanması gerektiği belirtilmiştir. Bu yönde bir değerlendirme yapılmadan bozma öncesi gibi 18.12.2010 tarihinden itibaren yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.