Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2018/16049 E. 2018/27786 K. 19.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/16049
KARAR NO : 2018/27786
KARAR TARİHİ : 19.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.
Davacının 24.06.2005 – 10.07.2005 tarihleri arasındaki dönemde (…) sigorta sicil numaralı … Turizm ve Ticaret A.Ş. isimli dava dışı işverende çalışması olduğunun anlaşılması karşısında, hesaplamaya esas alınan süre bakımından bu dönemin hizmet süresinden dışlanması gerekmektedir.
3- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hesabına esas alınan ücret noktası da bir diğer uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının net 3.000,00 TL ücret ile çalıştığı kabul edilerek alacaklar hesaplanmış ise de, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacağına ilişkin ücret, ait olduğu dönem ücretine göre hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Bu durumda sözü edilen alacakların hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Buna göre hesaplamanın ait olduğu dönem ücreti üzerinden yapılması gerekirken, Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.