Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2018/16109 E. 2018/27840 K. 19.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/16109
KARAR NO : 2018/27840
KARAR TARİHİ : 19.12.2018

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirketin yurt dışındaki iş yerlerinde 2005-2010 yılları arasında çalıştığını, en son çalıştığı iş yerinin … olup iş akdinin işverence feshedildiğini, saat ücretine göre ücret ödenip 3 öğün yemek ve barınmanın işverence sağlandığını belirterek; kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve Dairemizin 2017/34666 esas – 2017/13611 karar sayılı ve 08.06.2017 tarihli bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının talep etmiş olduğu alacak kalemleri hakkında son bozma kararı öncesinde verilen kararda alacak kalemleri hükümde brüt olarak ifade edilmiş bu husus yapılan temyiz incelemesi sonucunda kesinleşmiştir. Dairemiz 2017/34666 esas – 2017/13611 karar sayılı ve 08/06/2017 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra yapılan yargılama sonucunda verilen hüküm de ise daha önce brüt olarak hüküm altına alınan alacakların net olarak belirtilmesi davalının önceki kararla sahip olduğu müktesep hakkın ihlalini teşkil etmekte olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararda, hüküm fıkrasının bir ve ikinci bentlerinde “(net)” ibarelerinin çıkartılarak “(brüt)”ibaresinin yazılmasına, hükmün;
“1-(8.688,96) TL (brüt) kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihinden (19.12.2010) itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,
2-a-(4.878,83) TL (brüt) ihbar tazminatının ( 500,00 ) TL’sinin dava tarihinden itibaren, geriye kalan kısmının ise ıslah tarihinden itibaren),
b-(1.738,39) TL (brüt) yıllık izin alacağının( 500,00 ) TL’sinin dava tarihinden itibaren, geriye kalan kısmının ise ıslah tarihinden itibaren), yasal faiz oranı ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine”
Şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.