YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/970
KARAR NO : 2020/3664
KARAR TARİHİ : 27.02.2020
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Y A R G I T A Y K A R A R I
Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, 12.01.2017 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.
Mahkemenin 12.01.2017 tarihli kararı, Dairemizin 19.12.2018 tarihli ilamıyla, hükmedilen kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret farkı alacağı yönünden bozulmuştur.
Mahkemece, bozma sonrasında davalı Bakanlığın kıdem tazminatı yönünden 607,48 TL ile sınırlı sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş; ihbar tazminatı ve ücret farkı yönünden aleyhine hakkında hüküm kurulmamıştır. Kararı, davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.
Bozmadan sonra tesis edilen mahkeme kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamında kalan kısımların dikkate alınması gereklidir. Şu halde, dosya içeriğine göre, Dairemizin 19.12.2018 tarihli bozma kararı sonrasında davalı Bakanlık aleyhine hüküm altına alınan toplam miktarın karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 3.200,00 TL kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davalı Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 427, 432 maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten, davalı Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun’un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE, 27.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.