Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/15351 E. 2016/2827 K. 14.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15351
KARAR NO : 2016/2827
KARAR TARİHİ : 14.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme,hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet
(Katılan sanık … hakkında TCK’nın 151/1, 62/1, 52/2 maddeleri gereği 2000 TL adli para cezası
Katılan sanık … hakkında TCK’nın 129/3 maddesi delaletiyle CMK’nın 223/4-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan sanık …’in, suç tarihinde katılan sanık …’a ait otomobilin sol yanını boydan boya çizmesi üzerine durumu gören katılan sanık …’ın da buna karşılık katılan sanık …’e hitaben “Şerefsiz , o… çocuğu “demek suretiyle hakaret ettiği katılan sanıkların bu suretle karşılıklı olarak hakaret ve mala zarar verme suçlarını işedikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;
1-… hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-… hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Katılan sanık …’ın üzerine atılı hakaret suçunu katılan sanık …’in haksız hareketi neticesinde yaptığı anlaşıldığından ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.