Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/18219 E. 2015/2320 K. 08.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/18219
KARAR NO : 2015/2320
KARAR TARİHİ : 08.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit yaralama, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanıklar … ve … hakkında basit yaralama ve mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik incelemede;
Katılanın olay tarihinde kullandığı aracıyla seyir halindeyken sanıkların içinde bulunduğu aracın kendisini sıkıştırdığını ve tarafların araçlarını durdurarak olay nedeniyle tartışmaya başladıkları ve daha sonra her üç sanığın yumruklarla katılana vurarak basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladıkları ve aynı zamanda katılanın aracına vurmak suretiyle zarar verdiklerinin iddia edildiği olayda;
Oluşa, katılanın aşamalardaki değişmeyen istikrarlı beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklar … ve …’nin mahkumiyetine karar verilen diğer sanık … ile fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçların işlenmesine iştirak ettikleri anlaşıldığından; sanıkların mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.