Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/2074 E. 2015/3394 K. 09.07.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2074
KARAR NO : 2015/3394
KARAR TARİHİ : 09.07.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın Güneş enerji sistemi montajı ile uğraşan katılana, ödeme gücü olmadığı ve mali sosyal durum araştırma raporuna göre yevmiyeli tarım işçisi olduğu halde kendisini kömür tüccarı olarak tanıttıktan sonra, …’da güneş enerjisi taktırmak hususunda katılan ile anlaştığı, yola çıkmak üzere iken önce herhangi bir iş ilişkisi bulunmamasına rağmen yanında işçi olarak çalıştığını beyan ettiği diğer sanık Nazmi’nin Subaşında bulunan ikametine güneş enerji sistemini takmak üzere katılana müştekiye talimat verdiği ve katılanın da güneş enerjisini taktığı ve sanığın katılanın parasını ödemediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın yukarıda eylemi anlatılan diğer sanık …’in eylemine iştirak ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;
Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;
Sanığın aşamalarda ısrarla güneş enerjisini taktırmak için diğer sanık … ile pazarlık yaptığını ve parayı peşin ödediğini beyan etmesi karşısında sanığın savunmasının aksine her türlü kuşkudan uzak cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmaması karşısında beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.