Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/6347 E. 2016/677 K. 02.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/6347
KARAR NO : 2016/677
KARAR TARİHİ : 02.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit
HÜKÜM : 1)Beraat-tehdit suçundan,
2)TCK’nın 157/1, 52/2, 51 maddeleri uyarınca erteli 1 yıl hapis cezası, 2 yıl süreyle denetime tabi tutulması, ayrıca 100 TL adli para cezası, (iki kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın katılanlara kardeşinin Renault isimli firmada müdür olduğunu, banka ve büyük firmaların ikinci el ihalelerine girdiğini, buradan kendilerine ikinci el ve ucuz otomobil temin edebileceğini vaat ederek hileli davranışlarda bulunup katılan …’den rızası ile verdiği kredi kartından 3.400 TL harcama yapıp 10.000 TL de para aldığı, katılan …’den ise 24.000 TL para aldığı, sanığın katılanlara vaat ettiği araçları vermediği gibi sağladığı menfaatlerle ortadan kaybolduğu, bu olayla ilgili sanığın katılan …’e tehdit içerikli mesajlar attığı, tehdit ve dolandırıcılık suçlarının işlendiği iddia olunan olayda;
1-Sanık hakkında katılan …’e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;
Sanığın katılana karşı sarf etmiş olduğu mahkemenin hakaret kabul ederek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verdiği sözleri tehdit kastıyla söylemediğinin anlaşılması karşısında tebliğnamede tehdit suçunun oluştuğuna ve bu suçtan cezalandırılması gerektiği görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan … ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;
Sanık ile katılanlar arasında para kazanmak amacıyla güvene dayalı para verme şeklinde hukuki ilişkinin bulunması karşısında unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin katılan …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.