YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1
KARAR NO : 2016/1373
KARAR TARİHİ : 15.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜM : Mala zarar verme suçlarından TCK’nın 151/1,52/4. maddeleri uyarınca iki kez 2.400 TL adli para cezası 6136 sayılı Kanun’a aykırılıktan 6136 sayılı Kanun’un 15/1. maddesi, TCK’nın 50, 52/4. maddeleri uyarınca 5.400 TL ve 1.200 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların …, ’ya ait araçlara zarar vermesi ile ilgili karar verilmemiş ise de, bu hususta karar verilmesi her zaman mümkün görülmüştür.
Sanık … ve temyiz dışı sanık …’in alkolün etkisi ile şikayetçiler …, ‘ya ait araçların lastiklerini sustalı bıçak ile kestikleri iddia olunan olayda:
1- Mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/l. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- 6136 sayılı Kanun’a aykırılıktan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanığın olay sırasında arkadaşı olup hükmü temyiz etmeyen sanık …’den aldığı ve mala zarar verme suçunda kullandığı bıçağı, 6136 sayılı Kanun’un 15/1. maddesinde belirtildiği üzere, suça ilişkin kastını ortaya koymasına yetecek kadar bir süreyle bulundurup bulundurmadığı ve taşıyıp taşımadığı karar yerinde tartışılmaksızın yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz, itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.