Yargıtay Kararı 23. Hukuk Dairesi 2017/2357 E. 2020/3467 K. 05.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2357
KARAR NO : 2020/3467
KARAR TARİHİ : 05.11.2020

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –
Şikayetçi vekili; borçlu ….adına kayıtlı taşınmaz üzerine 25.09.2009 tarihinde birinci sıradan haciz şerhinin işlendiğini, ilgili taşınmazın satıldığını, bedel için sıra cetveli düzenlendiğini, 1. sıra ile 7. sıradaki vergi dairesi arasında garameten paylaşım yapıldığını, sıra cetvelinde alacak yanlış hesaplandığından müvekkili payına düşen taşınmaz satış bedelinin de yanlış hesaplandığını ileri sürerek itirazlarının kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Şikayet olunan vekili; icra müdürlüğünce garameten paylaşıma ilişkin yapılan hesaplamanın yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; şikayetçinin alacak miktarının işlemiş faiz harç ve diğer masraflarla birlikte 46.195,33 TL olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinde davacı şirketin alacak miktarının 46.195,33 TL olarak düzeltilmesine karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17 Hukuk Dairesince; kararın usul esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.
02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun’un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000 TL’yi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000 TL’ye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28/02/2019 tarihinden itibaren 58.800 TL’ye, 01/01/2020 tarihinden itibaren de 70.000 TL’ye çıkarılmıştır.
Somut olayda sıra cetveline giren para 28.169,22 Tldir. Uyuşmazlık konusu olan sıra cetveline giren miktar karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle kabul edildi.