Yargıtay Kararı 23. Hukuk Dairesi 2018/1541 E. 2018/5706 K. 06.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1541
KARAR NO : 2018/5706
KARAR TARİHİ : 06.12.2018

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi …. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –
Davacı vekili, davacı şirketin borca batık durumda olduğunu ancak iyileştirme projesi kapsamında erteleme kararı verilmesi halinde bu durumdan çıkabileceğini ileri sürerek, davacının iflasının … yıl süre ile ertelenmesini talep ve dava etmiştir.
Müdahiller vekilleri, davacının iflasını istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirkete ait gelirlerin sabit giderleri bile karşılamadığı, işletme faaliyeti nedeniyle oluşan zarar kalemlerinde artış göründüğü, iyileştirme projesinde öngörülen faaliyet gelirine ulaşma imkanının bulunmadığı, yargılama sırasında şirketin hiçbir borcunu ödemediği, iyileştirme projesinin ciddi, samimi ve uygulanabilir olmadığı, davacı şirketin ekonomik faaliyetinin devamını sağlamayacağı, iflas erteleme kararı verilse bile durumunun düzelme imkanının bulunmadığı, sadece zararın artmasına yol açacağı gerekçesiyle, davanın reddini ile davacı şirketin iflasının açılmasına karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusunu … Bölge Adliye Mahkemesi …. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına 06…..2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.