Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2007/12928 E. 2010/6964 K. 14.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2007/12928
KARAR NO : 2010/6964
KARAR TARİHİ : 14.04.2010

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Adli Tıp Kurumu Elazığ Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 05.05.2006 tarihli raporda mağdur Nurhayat…’ın yaralanması nedeniyle muayene bulguları yazılıp sonuçta yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığının, basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığının ve kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta 2 derecede olduğunun belirtilmesine, 765 sayılı TCK hükümlerine göre alınan Elazığ … Hastanesinin 30.12.2004 tarih 16890 sayılı raporda ise hayati tehlike geçirmediğinin ve 15 … süreyle mutad iştigaline engel teşkil edeceğinin belirtilmesine, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı yasa değişikliğinden önce 87/3 maddesi, değişiklik sonrası ise 86/1, 86/3-a, 87/3 maddesi kapsamında kalan eylemi için maddede öngörülen hapis cezalarının alt ve üst sınırları nazara alındığında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de kabul edilen 23.01.2007 tarih ve 2006/5-277 esas ve 2007/3 sayılı ve 27.01.2009 tarih ve 2008/4-219 Esas, 2009/6 sayılı kararlarındaki açıklamalar ışığında, somut olayımıza bir bütün halinde 765 sayılı TCK hükümleri uygulandığında ortaya çıkan sonuç açıkça sanığın lehine olup, erteli para cezasının aynen infazında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında kanunun 122. maddesi ile 647 sayılı cezaların infazı hakkındaki kanunun yürürlükten kaldırılmış olup aynı kanunda süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin gecikme zammı öngörülmemesine göre, gecikme zammı uygulanması olanağı bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün 2. bend 5. paragrafındaki gecikme zammında dair kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.