YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/6941
KARAR NO : 2010/2130
KARAR TARİHİ : 11.02.2010

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü,
Süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
27.10.2006 tarihli kararın sanığın gıyabında verilmiş olup yasa yoluna başvuru şeklinin hüküm fıkrasında tam olarak gösterilmediği gibi mahkemenin eksikliği gidermeye yeterli meşruhatlı duyuru ile sanığı bilgilendirmediğinden 18.12.2006 havale tarihli temyiz isteğinin süresinde yapıldığı kabul edildiği, Ceza Genel Kurulunun 29.5.2007 tarih, 2007/7-114 esas, 2007/113 sayılı kararı ve Dairemiz uygulamalarıda bu yönde olduğu cihetle tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya üzerinde yapılan temyiz incelemesinde;
Hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunla özel nitelikte olan 6831 sayılı orman kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği ve 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1.fıkrası uyarınca CMK nun 231/5,14 madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 11.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.