YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/29963
KARAR NO : 2012/13597
KARAR TARİHİ : 04.04.2012

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın cezasının TCK’nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde “ağaç dikme tedbirine çevrilmesi” şeklinde yazılması,
2-CMK’nin 231/5. maddesinde TCK’deki hükümlerden farklı sanık lehine olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması imkanı getirilmiştir. Objektif ve subjektif koşulları olan düzenlemeye göre; cezaya ilişkin olan objektif şartlar, mahkemece belirlenen cezanın en çok 2 yıla kadar hapis veya adli para cezası olmasıdır. Fail bakımından aranan diğer sübjektif koşullar ise daha önceden kasıtlı bir suç işlememiş bulunması, yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaat gelmiş bulunması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibariyle tekrar suç işlemeyeceği kanaatine varılması ve mağdurun veya kamunun uğradığı maddi zararın tamamen giderilmesinden ibarettir. Yasa maddesinde belirtilen bu koşulların oluşup oluşmadığı ve bu hükmün uygulanıp uygulanmayacağı hakim tarafından her olayda değerlendirilip denetime imkan sağlayacak biçimde kararda gösterilmesi gerekmektedir.
Somut olayımızda objektif koşulların oluştuğu halde, CMK’nin 231 maddesindeki sübjektif koşullara ilişkin şartların değerlendirilmesi gerekirken sanığın adli sicil kaydında sabıkasının olmaması da göz önüne alındığında “seçenek yaptırım uygulanması, adli para cezası veya hapis cezası verilmemesi ” denilmek suretiyle yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca talep gibi BOZULMASINA, 04.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.