Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2011/36453 E. 2013/6850 K. 20.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/36453
KARAR NO : 2013/6850
KARAR TARİHİ : 20.02.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1) 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin 3. fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve TCK’nin 50. maddesinin 2. fıkrasında ise “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiş olup, bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; kısa süreli hapis cezasının TCK’nin 50/1. maddesinde yazılı para cezası haricinde seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine bir engel bulunmadığı gözetilerek; sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler değerlendirilerek belirlenen kısa süreli hapis cezasının aynı maddede belirtilen adli para cezası dışındaki önlemlerden birisine çevrilmesi gerekip gerekmediği tartışılmadan, sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezasının TCK’nin 58/3. maddesi gereğince TCK’nin 50. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığna karar verilmesi,
2) 5237 sayılı TCK’nın 58/7 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. maddeleri hükmü gözetilerek; tekerrüre esas olan ve aynı ilamda yer alan içtimalı hükümlülüklerden cezası en ağır olan yerine her ikisinin tekerrüre esas alınması,
3) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi 18/04/2009 yerine 19/04/2009 olarak yazılması,
4) Hükmün esasını oluşturan kısa kararın verildiği 28/07/2009 tarihli duruşma tutanaklarının 1. ve 2. sayfalarının katip tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 219/1. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.