Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2011/41005 E. 2013/7517 K. 26.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/41005
KARAR NO : 2013/7517
KARAR TARİHİ : 26.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/5 maddesinin sanık lehine uygulanmama sebebi sanığın, mağdurun zararını gidermemesi olup hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafisinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2) Şikayetçi …’nin, soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olması ve kovuşturma aşamasında 10/11/2009 tarihli celsede şikayetini sürdürmesi karşısında 5271 sayılı CMK’nin 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulması gerektiği, ancak süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK’nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan şikayetçi …’nin 5271 sayılı CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
A) Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminde;
Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibarıyla hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz isteklerinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
B) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminde;
5271 sayılı CMK’nin 231/5 maddesinin sanık lehine uygulanmama sebebi sanığın, mağdurun zararını gidermemesi olup hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanığın suçu 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi gereği silahtan sayılan sopayla işlemesine rağmen 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,
b) Sanığın, silahtan sayılan sopayla mağduru, hayati tehlike doğuran ve kemik kırılmasına neden olur nitelikte yaralaması nedeniyle, daha ağır netice olan mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olan yaralanmadan dolayı, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, mağdurun vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinin tatbiki ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
c) Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nin 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca  isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.