YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/10426
KARAR NO : 2014/29672
KARAR TARİHİ : 16.09.2014

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK’nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
3) Sanık … hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Hükmün gerekçe kısmında sanığın katılana taş atması ve isabet ettirememesi eyleminin sanığın önceki kasten yaralama eyleminin devamı niteliğinde olması nedeniyle ayrı bir suç olarak değerlendirilmediği belirtilmesine rağmen, sanığın ayrı bir suç olarak kabul edilmeyen taş atmaktan ibaret eylemi hakkında beraat kararı verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
b) Hükme karşı başvurulabilecek kanun yolu, başvuru şekli ve süresinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 231/2 ve 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.