Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2014/16752 E. 2014/40708 K. 09.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16752
KARAR NO : 2014/40708
KARAR TARİHİ : 09.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) O yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık …’ın, …’a yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs eylemi nedeniyle açılan kamu davası sonucu karar verilmemiş ise de; bu hususta zamanaşımı süresince karar verilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına,
2) Sanık …’ın katılan …’ya eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;
5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin fıkrasının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanık …’ın katılan …’ya eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Somut olay, TCK’nin 61 maddesi ve kastın bölünemezliği açısından değerlendirildiğinde, bir bütün olarak silahla kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçunu oluşturduğunun ve mahkemece 5237 sayılı TCK’nin 86/3.e maddesine göre yapılan değerlendirmenin yasaya uygun olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamenin 3-A numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;
a) Sanık ve katılan tarafından, kavganın çıkış nedeninin farklı anlatılması, mahkemenin tanıkların, beyanlarını verirken taraflardan çekindiklerine ve etkilendiklerine ilişkin kabulü ile olayı gören tarafsız tanıkların bulunmaması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ nin 29. maddesine göre sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,
b) 5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.