YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/22151
KARAR NO : 2014/40955
KARAR TARİHİ : 10.12.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet ve beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık … hakkında iki kez kasten yaralama suçundan, sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelenmesinde ;
CMK’nun 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;
Sanık … hakkında 10/10/2012 tarihli celsede hüküm verilmediğinin karardan sonra anlaşılması üzerine mahkemece duruşma yapılmaksızın ek kararla beraatine karar verildiği anlaşılmış ise de, bu hüküm hukuken yok hükmünde olup, mahkemece duruşma açılarak bu sanık hakkında kasten yaralama suçundan her zaman bir karar verilebileceği gözetilerek, katılanlar … vekilinin konusu bulunmayan bu yöndeki temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3) Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan … vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
4) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Sanık hakkında silahla yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama eyleminden hüküm kurulurken TCK’nin 87/1-son cümlesi gereğince cezanın 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden hatalı uygulama yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan …’nin ve sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.