Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2014/35037 E. 2015/12095 K. 06.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/35037
KARAR NO : 2015/12095
KARAR TARİHİ : 06.04.2015

Tebliğname No : 3 – 2014/270529
MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/03/2014
EK KARAR : 11.06.2014
NUMARASI : 2013/82 (E) ve 2014/142 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık E.. K..’ın, temyiz isteminin reddine dair 11.06.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik itirazının 1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesi gereğince reddine ve redde ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık E.. K.. hakkında mağdur A.. Y..’e karşı geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, sanık A.. Y.. hakkında mağdur Ü.. T..’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık A.. Y..’in tekerrüre esas mahkumiyeti olduğu halde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.