Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/11846 E. 2016/11079 K. 03.05.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11846
KARAR NO : 2016/11079
KARAR TARİHİ : 03.05.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkındaki hükmün incelenmesinde:
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir” hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ve CMUK’un 317. maddesi uyarınca, sanığın temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkındaki hükmün incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
a) Taraflar arasında meydana gelen tartışma sonucu yaşanan olayda, sanığın ısrarla mağdurun kendisine hakaret ettiğini belirtmesi gözönüne alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,
b) Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre ertelemeye engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında “sabıkasından dolayı yasal olanak bulunmadığı” şeklindeki isabetsiz gerekçe ile 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
c) Her ne kadar sanık hakkında TCK’nin 53. maddesi hükümleri uygulanmamış ise de, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas – 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-2-